حبل المتین حق را با چنگ کین گسستند

سرداب انتظار ایمانیان فرو ریخت

این خانه توسل بر روی شیعه بستند

بنگر کبوتر عشق بر تل خاک گریان

بال و پرش کشیده قلب و را شکستند

بستان سبز نرگس در زیر خاک مدفون

در سوک این مصیبت اهل ادب نشستند

ای صد هزار نفرین بر فکر این پلیدان

کین گونه بی مروت وین سان زبون و پستند

«هشیار» ناله سر داد گفتا به چشم گریان

خورشید سامرا را خفاشیان شکستند

شعر از :   «هشیار اصفهانی»